ขายบ้านไปแล้ว ผู้ซื้อโทรมาบอกว่าเจอรอยร้าว ต้องรับผิดไหม

ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 472 ผู้ขายต้องรับผิดในความชำรุดบกพร่องที่ทำให้ทรัพย์เสื่อมราคาหรือเสื่อมความเหมาะสมแก่ประโยชน์ที่มุ่งหมาย ไม่ว่าผู้ขายจะรู้ว่ามีอยู่หรือไม่ก็ตาม ขอเพียงความชำรุดนั้นมีอยู่ก่อนหรือในเวลาส่งมอบ แต่มาตรา 473 เปิดข้อยกเว้นไว้สามข้อ และอายุความหนึ่งปีตามมาตรา 474 เริ่มนับจากวันที่พบเห็น ไม่ใช่วันที่โอน

ประโยคสุดท้ายคือประโยคที่ทำให้คนขายหลายคนคิดผิดมาตลอด

มาตรา 472 คือกฎ มาตรา 473 คือทางออก

กฎตั้งต้นค่อนข้างแรงกับผู้ขาย คือรับผิดแม้ไม่รู้ กฎหมายไม่ได้ถามว่าคุณรู้ไหม ถามว่าความชำรุดนั้นมีอยู่ตั้งแต่ตอนส่งมอบหรือเปล่า

สถานการณ์ผู้ขายรับผิดไหม
รอยร้าวมีอยู่ก่อนส่งมอบ ผู้ขายไม่รู้ ผู้ซื้อไม่รู้รับผิด ตามมาตรา 472
ผู้ซื้อรู้อยู่แล้วตอนซื้อ หรือควรจะรู้ได้ถ้าใช้ความระมัดระวังอย่างวิญญูชนไม่รับผิด ตามมาตรา 473 (1)
ความชำรุดเห็นได้ชัดในเวลาส่งมอบ และผู้ซื้อรับไว้โดยไม่อิดเอื้อนไม่รับผิด ตามมาตรา 473 (2)
ทรัพย์ที่ขายทอดตลาดไม่รับผิด ตามมาตรา 473 (3)
รอยร้าวเกิดขึ้นหลังส่งมอบไม่รับผิด เพราะไม่ใช่ความชำรุดที่มีอยู่ในเวลาส่งมอบ

แถวสุดท้ายฟังดูเป็นทางออกที่ง่าย แต่ในทางปฏิบัติมันคือจุดที่เถียงกันหนักที่สุด เพราะรอยร้าวส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดขึ้นในวันเดียว มันค่อย ๆ เปิดออกจากสาเหตุที่มีมาก่อนแล้ว เช่น การทรุดตัวของฐานราก คำถามจึงกลายเป็นว่าสาเหตุมีอยู่ก่อนส่งมอบหรือไม่ ไม่ใช่ว่ารอยปรากฏวันไหน

ส่วนแถวที่สองกับสามคือเหตุผลที่การเปิดเผยมีค่ามากกว่าที่คนขายส่วนใหญ่คิด บอกไปตรง ๆ แล้วผู้ซื้อยังตกลงซื้อ กรณีนั้นย้ายจากมาตรา 472 ไปอยู่ในมาตรา 473 ทันที

นาฬิกาเดินจากวันที่พบ ไม่ใช่วันที่โอน

มาตรา 474 ห้ามฟ้องคดีเมื่อพ้นเวลาหนึ่งปีนับแต่เวลาที่ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่อง

คนขายจำนวนมากเข้าใจว่าโอนไปเกินหนึ่งปีแล้วปลอดภัย ซึ่งไม่ใช่ ถ้าผู้ซื้ออยู่มาสามปีแล้วเพิ่งเจอรอยร้าวที่คานเมื่อเดือนก่อน หนึ่งปีของเขาเพิ่งเริ่มนับเดือนก่อน

ในทางกลับกัน ผู้ซื้อที่เจอแล้วปล่อยไว้ก็เสียสิทธิได้เหมือนกัน เจอตั้งแต่ปีที่แล้ว ถ่ายรูปเก็บไว้ แต่ไม่ได้ทำอะไรต่อ พอครบปีก็หมดเวลาฟ้อง

สิ่งที่ทั้งสองฝ่ายควรทำจึงเหมือนกัน คือจดวันที่ไว้ ผู้ซื้อจดวันที่พบและบอกกล่าวเป็นหนังสือ ผู้ขายเก็บหลักฐานวันส่งมอบและสภาพบ้านวันนั้นไว้

รอยร้าวแนวเฉียงบนผนังปูนฉาบภายในบ้านใกล้กรอบประตู

เขียนว่าขายตามสภาพในสัญญา คุ้มแค่ไหน

คุ้ม แต่ไม่คุ้มทุกกรณี

มาตรา 483 อนุญาตให้คู่สัญญาตกลงกันได้ว่าผู้ขายจะไม่ต้องรับผิดเพื่อความชำรุดบกพร่อง ข้อสัญญาแบบนี้ใช้ได้จริงและศาลบังคับให้

แต่มาตรา 485 บอกว่าข้อสัญญาแบบนั้นไม่อาจคุ้มความรับผิดของผู้ขายในผลของการอันผู้ขายได้กระทำไปเอง หรือผลแห่งข้อความจริงอันผู้ขายได้รู้อยู่แล้วและปกปิดเสีย

สิ่งที่ผู้ขายทำก่อนขายข้อสัญญาขายตามสภาพยังคุ้มไหม
ไม่รู้ว่ามีรอยร้าว ไม่ได้ทำอะไรปิดบังคุ้ม
รู้ว่ามีรอยร้าวที่คาน แต่ไม่บอกไม่คุ้ม เข้าข่ายรู้อยู่แล้วและปกปิด
ฉาบทับและทาสีปิดรอยร้าวก่อนเปิดบ้านให้ดูไม่คุ้ม เป็นผลของการอันผู้ขายกระทำเอง
บอกและแนบรูปไว้ในสัญญา ผู้ซื้อเซ็นรับทราบคุ้ม และเข้าข้อยกเว้นตามมาตรา 473 (1) อีกชั้นหนึ่ง

แถวที่สามคือแถวที่เจ็บที่สุด การทาสีใหม่ทั้งหลังก่อนขายเป็นเรื่องปกติและไม่ผิดอะไร แต่การฉาบทับรอยร้าวที่รู้อยู่แล้วว่ามี เพื่อไม่ให้ผู้ซื้อเห็น เป็นคนละเรื่องกัน และเป็นเรื่องที่ผู้ซื้อพิสูจน์ได้ไม่ยากเมื่อรอยเดิมเปิดกลับมาที่ตำแหน่งเดิม

รอยร้าวแบบไหนถึงจะเรียกว่าความชำรุดบกพร่อง

ไม่ใช่ทุกรอย กฎหมายพูดถึงความชำรุดที่ทำให้ทรัพย์เสื่อมราคาหรือเสื่อมความเหมาะสมแก่ประโยชน์ที่มุ่งหมายจะใช้

  • รอยแตกลายงาที่ผิวปูนฉาบ ตามอายุการใช้งานปกติ ยากที่จะถือว่าถึงขนาดเสื่อมราคา
  • รอยร้าวที่ผนังก่ออิฐ ต้องดูขนาดและทิศทาง ถ้าเป็นรอยเฉียงกว้างที่ลามจากมุมวงกบขึ้นไป มักโยงกับการทรุดตัว
  • รอยร้าวที่เสา คาน หรือพื้น เป็นคนละชั้นความรุนแรง โดยเฉพาะถ้าเห็นเหล็กเสริมแล้ว
  • ร่องรอยการทรุดตัวของบ้านทั้งหลัง เช่น ประตูปิดไม่ลง พื้นเอียง ท่อแตกซ้ำที่เดิม

วิธีแยกรอยที่อันตรายออกจากรอยที่รอได้ อยู่ใน รอยร้าวแบบไหนอันตราย แบบไหนรอได้ ส่วนการตรวจโครงสร้างก่อนซื้อบ้านมือสองอยู่ใน ตรวจความเสี่ยงโครงสร้างก่อนซื้อบ้านมือสอง

ช่างคนไทยใช้ไฟฉายส่องตรวจใต้คานคอนกรีตในบ้าน

ถ้าคุณเป็นผู้ขาย ทำอะไรได้ก่อนประกาศขาย

  • เปิดเผยเป็นลายลักษณ์อักษร ทำเอกสารแนบท้ายสัญญาระบุรอยที่รู้ว่ามี พร้อมรูปและวันที่ ให้ผู้ซื้อลงชื่อรับทราบ
  • อย่าฉาบทับรอยที่รู้ว่ามีก่อนเปิดบ้าน เพราะมาตรา 485 ตัดความคุ้มครองของข้อสัญญาตรงจุดนี้พอดี
  • ถ้าจะซ่อม ซ่อมให้จบและเก็บใบเสร็จ การซ่อมโดยช่างที่ระบุชื่อได้ พร้อมใบเสร็จและรูปก่อนหลัง เป็นหลักฐานที่ดีกว่าการเงียบ
  • เปิดให้ตรวจบ้านได้เต็มที่ ผู้ซื้อที่ตรวจแล้วรับไว้โดยไม่อิดเอื้อน เข้าข้อยกเว้นตามมาตรา 473 (2)
  • เก็บหลักฐานสภาพบ้านวันส่งมอบ รูปถ่ายลงวันที่ทุกห้อง เพราะภาระพิสูจน์ว่าเกิดหลังส่งมอบจะย้อนกลับมาที่คุณ

การเปิดเผยไม่ได้ทำให้บ้านขายไม่ออก มันแค่ย้ายราคาไปอยู่ในที่ที่ถูกต้อง และปิดประตูการถูกเรียกร้องย้อนหลัง ถ้ากำลังเตรียมขาย ดู บริการฝากขายบ้าน

ถ้าคุณเป็นผู้ซื้อ

  • ตรวจให้เสร็จก่อนรับโอน เพราะถ้าความชำรุดเห็นได้ชัดในเวลาส่งมอบแล้วคุณรับไว้เฉย ๆ จะเข้ามาตรา 473 (2)
  • ถ่ายรูปทุกห้องในวันส่งมอบและเก็บไฟล์ที่มีวันที่กำกับไว้
  • วันที่พบความชำรุดคือวันที่เริ่มนับหนึ่งปี จดไว้และบอกกล่าวผู้ขายเป็นหนังสือทันที อย่ารอให้เขาหายไปก่อน
  • ถ้าซื้อจากการขายทอดตลาด มาตรา 473 (3) ตัดความรับผิดข้อนี้ออกไปทั้งหมด ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลที่ราคาถูกกว่า อ่านเรื่องทรัพย์กลุ่มนี้ได้ใน อ่านสัญญาณจากทรัพย์ธนาคาร
  • บ้านสร้างใหม่จากโครงการเป็นคนละเรื่องกัน มีการรับประกันของตัวเองอยู่ใน รับประกันบ้านใหม่ โครงสร้าง 5 ปี อุปกรณ์ 1 ปี

คำถามที่พบบ่อย

ขายบ้านไปแล้วผู้ซื้อเจอรอยร้าว ผู้ขายต้องรับผิดไหม

ต้อง ถ้าความชำรุดนั้นมีอยู่ก่อนหรือในเวลาส่งมอบ และทำให้ทรัพย์เสื่อมราคาหรือเสื่อมความเหมาะสมแก่ประโยชน์ ตามมาตรา 472 โดยไม่ต้องดูว่าผู้ขายรู้หรือไม่

ไม่รู้จริง ๆ ว่ามีรอยร้าว ยังต้องรับผิดอยู่ไหม

ยังต้อง เพราะมาตรา 472 ให้ผู้ขายรับผิดไม่ว่าจะรู้อยู่แล้วหรือไม่ ความไม่รู้ช่วยเรื่องข้อสัญญายกเว้นความรับผิด แต่ไม่ได้ตัดความรับผิดตั้งต้น

อายุความนับจากวันโอนหรือวันที่พบ

นับจากวันที่พบเห็นความชำรุดบกพร่อง มาตรา 474 ห้ามฟ้องเมื่อพ้นหนึ่งปีนับแต่เวลานั้น ไม่ใช่นับจากวันโอน

เขียนว่าขายตามสภาพในสัญญาแล้วจบไหม

ไม่จบเสมอไป มาตรา 483 ให้ตกลงกันได้ แต่มาตรา 485 ระบุว่าข้อสัญญานั้นไม่คุ้มผลของการที่ผู้ขายกระทำเอง หรือข้อความจริงที่ผู้ขายรู้อยู่แล้วและปกปิด

ทาสีทับรอยร้าวก่อนขายผิดไหม

ถ้าทำเพื่อปิดบังรอยที่รู้ว่ามี จะทำให้ข้อสัญญาขายตามสภาพใช้ไม่ได้ตามมาตรา 485 เพราะเป็นผลของการอันผู้ขายกระทำไปเองและเป็นการปกปิด

รอยแตกลายงาถือเป็นความชำรุดบกพร่องไหม

โดยทั่วไปไม่ เพราะกฎหมายมุ่งถึงความชำรุดที่ทำให้เสื่อมราคาหรือเสื่อมความเหมาะสมแก่ประโยชน์ รอยที่ผิวปูนตามอายุการใช้งานปกติมักไม่ถึงระดับนั้น

ซื้อจากการขายทอดตลาดแล้วเจอรอยร้าว เรียกร้องได้ไหม

ไม่ได้ตามหมวดนี้ มาตรา 473 (3) ยกเว้นความรับผิดของผู้ขายในกรณีทรัพย์ที่ขายทอดตลาด

ผู้ซื้อควรทำอะไรทันทีเมื่อพบรอยร้าว

จดวันที่ที่พบ ถ่ายรูป และบอกกล่าวผู้ขายเป็นหนังสือ เพราะหนึ่งปีเริ่มนับตั้งแต่วันที่พบเห็น การรอดูอาการทำให้เวลาหมดไปเฉย ๆ

สรุป

  • มาตรา 472 ให้ผู้ขายรับผิดในความชำรุดบกพร่องที่มีอยู่ก่อนหรือในเวลาส่งมอบ ไม่ว่าจะรู้หรือไม่
  • มาตรา 473 ยกเว้นให้สามกรณี คือผู้ซื้อรู้หรือควรรู้ ความชำรุดเห็นชัดและผู้ซื้อรับไว้โดยไม่อิดเอื้อน และทรัพย์ที่ขายทอดตลาด
  • อายุความหนึ่งปีตามมาตรา 474 นับจากวันที่พบเห็น ไม่ใช่วันที่โอน
  • ข้อสัญญาขายตามสภาพทำได้ตามมาตรา 483 แต่มาตรา 485 ตัดความคุ้มครองเมื่อผู้ขายรู้แล้วปกปิดหรือลงมือปิดบังเอง
  • การฉาบทับรอยร้าวที่รู้ว่ามีก่อนเปิดบ้าน เป็นตัวอย่างตรงตัวของสิ่งที่มาตรา 485 ไม่คุ้ม
  • การเปิดเผยพร้อมรูปและลายเซ็นรับทราบ ย้ายกรณีจากมาตรา 472 ไปอยู่ในข้อยกเว้นของมาตรา 473
  • ทั้งผู้ซื้อและผู้ขายควรเก็บรูปถ่ายลงวันที่ของสภาพบ้านในวันส่งมอบไว้เสมอ