เรื่องซื้อ ขาย เช่า สินเชื่อ กฎหมาย และภาษี เขียนให้อ่านจบแล้วตัดสินใจได้
ขายฝากไม่ใช่การเอาโฉนดไปวางไว้ กรรมสิทธิ์โอนไปทันทีในวันจดทะเบียน และถ้าไม่ไถ่ในกำหนด ที่ดินเป็นของผู้ซื้อฝากโดยไม่ต้องฟ้อง บทความนี้อธิบายความต่างจากจำนอง เกราะที่ พ.ร.บ. ปี 2562 ให้ไว้ วิธีวางทรัพย์ และรูปแบบการหลอกที่พบซ้ำ
การอายัดตามมาตรา 83 คือการกันไว้ก่อน ไม่ใช่การยึดทรัพย์ ทำได้ 30 วันนับแต่วันที่สั่งรับอายัด ต่อไม่ได้ และขอซ้ำในกรณีเดียวกันอีกไม่ได้ บทความนี้อธิบายว่าใครขอได้ สามสิบวันนั้นต้องเอาไปฟ้องศาลอย่างไร และสิ่งที่เจ้าของที่ถูกอายัดควรทำ
เนื้อที่ในโฉนดคือผลของการรังวัดในวันที่ออกโฉนด ไม่ใช่ความจริงที่วัดได้วันนี้ ความคลาดเคลื่อนจึงเป็นเรื่องปกติ บทความนี้แยกสาเหตุที่ไม่มีใครผิดออกจากสาเหตุที่มีคนผิด พร้อมมาตรา 69 ทวิ กำหนด 30 วันสำหรับเพื่อนบ้าน 90 วันสำหรับการฟ้อง และสิ่งที่ต้องเขียนในสัญญาซื้อขาย
การโอนให้บุตรชอบด้วยกฎหมายเสียค่าธรรมเนียม 0.5 เปอร์เซ็นต์ และภาษีการรับให้ยกเว้นถึง 20 ล้านบาทต่อปี แต่ลูกมักใช้บ้านเป็นหลักประกันไม่ได้ ภาษีที่ดินยังเป็นภาระของพ่อแม่ตามมาตรา 1426 และถ้าลูกเสียชีวิตก่อน กรรมสิทธิ์ตกไปตามทายาทของลูก บทความนี้ไล่ครบทั้งหกเรื่อง
สิทธิอาศัยคือสิทธิอยู่ในโรงเรือนโดยไม่เสียค่าเช่า และโอนกันไม่ได้แม้โดยทางมรดกตามมาตรา 1404 ส่วนสิทธิเหนือพื้นดินคือสิทธิเป็นเจ้าของอาคารบนที่ดินคนอื่น ซึ่งโอนและรับมรดกได้ตามมาตรา 1411 บทความนี้เทียบทั้งสองสิทธิ พร้อมคำตอบว่าวันสิทธิสิ้นสุด อาคารเป็นของใคร
สิทธิเก็บกินแยกชื่อในโฉนดออกจากสิทธิที่จะอยู่ ใช้ และเก็บค่าเช่า ตามมาตรา 1417 แต่มาตรา 1426 ให้ผู้ทรงสิทธิเป็นคนจ่ายภาษีและดอกเบี้ยหนี้ที่ติดพันทรัพย์ และสิทธิสิ้นไปเสมอเมื่อผู้ทรงสิทธิตาย บทความนี้อธิบายทั้งสิทธิ ภาระ และสิ่งที่ต้องตกลงก่อนไปจดทะเบียน
การใช้ทางโดยความยินยอมของเจ้าของที่ดิน ย่อมไม่ตกเป็นภาระจำยอม แต่การใช้โดยสงบและเปิดเผยครบสิบปีอาจทำให้ได้สิทธิตามมาตรา 1401 บทความนี้อธิบายสามทางที่ภาระจำยอมเกิดขึ้น หนังสืออนุญาตที่หยุดนาฬิกาได้ สิ่งที่เจ้าของทำไม่ได้ตามมาตรา 1390 และการสิ้นไปตามมาตรา 1399
ถ้าไม่ระบุสัดส่วน มาตรา 1357 สันนิษฐานว่าเจ้าของรวมมีส่วนเท่ากัน แต่ละคนขายส่วนของตนได้โดยไม่ต้องขออนุญาต และสัญญาห้ามขายตลอดไปใช้ได้ไม่เกินคราวละสิบปี บทความนี้รวมสิทธิตามกฎหมาย เรื่องที่คนรู้ตอนสาย และเก้าข้อที่ต้องเขียนในข้อตกลงก่อนวันโอน
กรรมสิทธิ์อยู่ที่สารบบของสำนักงานที่ดิน โฉนดที่หายจึงไม่ได้ทำให้ที่ดินหายไปด้วย และคนที่เก็บได้ก็โอนไม่ได้ สิ่งที่อันตรายจริงคือโฉนดที่หายพร้อมหนังสือมอบอำนาจที่เซ็นไว้โดยยังไม่กรอกรายละเอียด
หน้าที่ดูแลสาธารณูปโภคอยู่กับผู้จัดสรรจนกว่าจะเกิดเหตุอย่างใดอย่างหนึ่ง และกฎหมายฉบับที่ 3 พ.ศ. 2568 ให้ผู้ซื้อไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของแปลงที่จำหน่ายแล้ว จัดตั้งนิติบุคคลเองได้ถ้าผู้จัดสรรไม่ริเริ่มภายในไม่น้อยกว่า 180 วัน
สอบเขตคือการยืนยันแนวเขตของแปลงเดิม ซึ่งเป็นคนละบริการกับการแบ่งแยก และเหตุผลที่ต้องรีบคือมาตรา 1382 ให้กรรมสิทธิ์แก่ผู้ที่ครอบครองโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของครบสิบปี
สีบนผังเมืองบอกว่าใช้ที่ดินทำอะไรได้ แต่สิ่งที่สร้างได้จริงยังต้องผ่านกฎหมายควบคุมอาคารและความกว้างถนนที่ที่ดินติดอยู่ และที่ดินสีเขียวโดยทั่วไปยังปลูกบ้านอยู่เองได้ ซึ่งเป็นเรื่องที่คนเข้าใจผิดกันมากที่สุด
